گفتار آنها را هم اكنون مىبينيم « ( * ( لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ ) * ) . « در اين هنگام ندايى بر مىخيزد ، و اين جمله را در گوش جان آنها سر - مىدهد كه اين بهشت را به خاطر اعمال پاكتان به ارث برديد » ( * ( وَنُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ) * ) . بار ديگر به اين حقيقت مىرسيم كه نجات در سايه عمل صالح است ، نه پندارها و خيالات بى اساس . « ارث » در اصل به معنى انتقال يافتن مال و ثروتى از كسى به ديگرى است بدون اينكه قراردادى در ميان آنها باشد ( يعنى از مسير طبيعى نه خريد و فروش و مانند آن ) و اگر به انتقال اموال ميت به بازماندگانش ارث گفته مىشود ، نيز از همين نظر است . تعبير به ارث چرا ؟ در اينجا يك سؤال پيش مىآيد كه چگونه به اهل بهشت گفته مىشود ، اين نعمتها را به « ارث » در برابر اعمالتان برديد ؟ پاسخ اين سؤال را حديثى كه از طرق شيعه و اهل تسنن از پيامبر اكرم ص نقل شده است مىدهد ، آنجا كه مىفرمايد : ما من احد الا و له منزل فى الجنة و منزل فى النار فاما الكافر فيرث المؤمن منزله من النار و المؤمن يرث الكافر منزله من الجنة فذلك قوله * ( أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ) * : « هر كس - بدون استثناء - جايگاهى در بهشت و جايگاهى در دوزخ دارد ، كافران جايگاه دوزخى مؤمنان را به ارث مىبرند و مؤمنان جايگاه بهشتى كافران را ، و اين است معنى گفتار خداوند « * ( أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ) * » ( 1 ) .

--> ( 1 ) نور الثقلين جلد دوم صفحه 31 و تفسير قرطبى جلد 4 صفحه 2645 و تفاسير ديگر .